Vandaag is het de laatste dag dat we de school kunnen bezoeken. Morgen zijn de kinderen voor de laatste dag op school, maar wij zijn dan in Kaapstad. Vandaag moeten we dus afscheid nemen. We hebben ook Nederlandse gasten. Karin en Joachim zijn al vanaf het begin onze trouwe sponsoren. Ze hebben Nederlandse vrienden bij zich.Als we binnenkomen zien we voor het eerst een aantal kinderen in “onze” Assembly Hall” aan tafel zitten eten. Julia heeft macaroni gemaakt. Voor het eerst hoeven ze niet meer binnen of buiten met een bord op schoot te eten, maar op normale stoel en aan tafel. We zijn er weer enthousiast over.
Het is vandaag een beetje rommelig op school. Er zijn een aantal moeders op school, die op verzoek van de school komen praten over de vorderingen van hun kinderen. Veronica praat met een moeder, wiens kind het goed doet, en volgend jaar waarschijnlijk “de mainstream in gaat”, d.w.z. Tereo verlaat en naar een normale school gaat. Dat is eigenlijk goed nieuws en als ik haar vraag hoe ze dat vindt, zegt ze, dat ze trots op haar kind is. Het is goed, dat er weer moeders naar Tereo komen, omdat dit betekent dat er steun is voor de kinderen. Zonder dat, wordt het moeilijk om jezelf te ontwikkelen.
Met onze gasten bezoeken we de klaslokalen. Charlie is alleen, zijn klas is buiten en gaat dan eten. Charlie zet al onze gasten in de (te nauwe) schoolbankjes en begint een reken- en taalles. Hij begint weer over priemgetallen, en daarna over meervoudsvormen in de Afrikaanse taal. We lachen wat af. Charlie gebruikt al zijn charmes en het is een leuk kwartiertje.Dan wordt het tijd om afscheid te nemen. We gaan alle personeel af. Allemaal een “hug”, de beste wensen voor de terugreis en een “tot volgend jaar” van iedereen. Adele wil ons emailadres. Alle kinderen van haar klas komen me een “hug” geven Die kleintjes zijn toch zo lief en aanhankelijk. Ze zoeken warmte bij anderen, die ze thuis niet vinden. Naomi laat haar emoties gaan. Ik droog haar ogen met een extra “hug”. Met Julia (de kokkin) nog even op de foto. Ik geef haar nog wat extra geld. Ze is zo dankbaar.
We gaan daarna met ons bezoek naar Macassar, naar het Tereo Home. Het is er uiteraard stil, de kinderen zijn naar school. Maria is bezorgd. De sponsor heeft nog geen Paaspakket gebracht, zoals vorig jaar. Karin en ik beloven om op Goede Vrijdag een uitgebreid levensmiddelenpakket te brengen. Uiteraard met Paaseieren.De huismoeders krijgen het druk. Drie weken Paasvakantie betekent voor hen, drie weken lang de kinderen in huis en geen school. Gelukkig worden er door Tereo wel leuke dingen voor de kinderen georganiseerd. Ook wordt ons verteld, dat Cynthia weer terecht is en op gerechtelijk bevel op een speciale school is geplaatst. Ze is dus veilig en iedereen is opgelucht. Ook Celeste, een ander kind dat even tijdje op de Tereo school en in het Tereo Home zat, is op die speciale school terecht gekomen en doet het daar heel goed. Haar eerste examen ging boven verwachting.
Het afscheid op de school zit me nog steeds een beetje dwars. Ik zal de school, zowel de kinderen als het personeel, echt missen in de komende maanden. Gelukkig, over 9 maanden zijn we er weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten